4-8- فایل های تُنُک (Sparse files)
فایل تنک، فایل معمولا بزرگی است که اطلاعات معنادار کمی در آن ذخیره شده. NTFS سازوکاری را برای برنامه ها تدارک دیده تا بتوانند تنها پاره های معنادار فایل (شامل داده های غیر صفر) را واقعا بر روی دیسک ذخیره کنند و فضایی به پاره های صفر اختصاص داده نشود. این خاصیت بسیار مؤثرتر از فشرده کردن فایل است چون هیچ فضا و زمان اضافه ای صرف فشرده کردن یا از حالت فشرده خارج کردن این پاره ها نمی شود. مثلا فایلی خواهیم داشت با اندازه ی اسمی 4 گیگابایت در حالی که واقعا چند کیلوبایت از دیسک را اشغال کرده است. برنامه هایی که از این قابلیت استفاده می کنند می توانند پاره های صفر را براحتی دور بزنند و سایر برنامه ها هنگام خواندن از پاره های صفر، بایت های صفر را دریافت می کنند.
شکل 14- بخش های صفر در فایل های تنک فضایی را بر روی دیسک اشغال نمی کنند.
به عنوان نمونه، سرویس نمایه سازی (Indexing Service) ویندوز، بر روی درایوهای NTFS از فایل های تنک برای ذخیره نمایه های خود استفاده می کند.
توجه شود که پاره های صفر باید توسط برنامه ها مشخص شوند و سیستم بصورت خودکار این کار را انجام نمی دهد. برای اطلاعات بیشتر درباره مشخص کردن پاره های صفر بصورت دستی در فایل، به راهنمای ویندوز (برنامه fsutil.exe) مراجعه نمایید.
- فقط درایو های NTFS که در ویندوزهای 2000 و XP نصب شده اند این فایل ها را پشتیبانی می کنند. با کپی کردن فایل های تنک به درایوهایی غیر از این، بخش های صفر فایل هم فضای لازم را اشغال می کنند و اگر فضای خالی کافی بر روی دیسک نباشد، عملیات کپی با شکست مواجه می شود.
