4-2- انعطاف پذیری در برابر اشکال در ذخیره اطلاعات (Storage Fault Tolerance)
این خصوصیت در دو مقیاس به کار گرفته می شود:
برای کامپیوترهای محلی: NTFS بصورت توکار در برابر مشکلاتِ ذخیره اطلاعات انعطاف (تاب) بسیار بیشتری (نسبت به FAT32) نشان می دهد. علاوه بر قابلیت بازیابی (Data Recoverability) که پیش از این به آن اشاره شد، همواره از روش های مضاعف سازی (data-redundancy) برای حفظ اطلاعات حیاتی سیستم فایل استفاده می کند.
در شبکه ها و سیستم های اطلاعاتی: علاوه بر مورد فوق، در این سیستم ها در صورتی که از حداقل دو یا سه دیسک سخت مجزا استفاده کنند، می توان از مضاعف سازی اطلاعات بهره برد. مثلا یکی از دیسک ها به عنوان آینه تمام نمای دیگری (mirror) استفاده شود و در صورت بروز اشکال، اطلاعات از دیسک سالم بازیابی شوند. بیشتر این امکانات تنها بر روی درایوهای NTFS قابل استفاده است. برای اطلاعات بیشتر، به[2.h] مراجعه کنید.
علاوه بر روش های ذکر شده، بعضی سخت افزارها، قابلیت های Fault-Tolerance را برای شما فراهم می کنند (بصورت سخت افزاری توانایی احیای اطلاعات موجود در بدسکتورها را دارند)
4-2-1- نگاشت کلاسترهای معیوب (Bad-Cluster Remapping)
وقتی NTFS با یک بدسکتور[1] مواجه می شود، این سکتور را علامت می زند و دیگر از آن استفاده نمی کند.
- اگر حین نوشتن به یک بدسکتور برخورده باشد، اطلاعات را در یک سکتور سالم از دیسک می نویسد.
- اگر حین خواندن از دیسک هایی که Fault-tolerant نیستند ، به بدسکتور بر خورده باشد، تمام سکتورهای موجود در آن کلاستر به عنوان معیوب علامت می خورند و داده درون آن ها از بین می رود. تلاش برای خواندن از یا نوشتن در این سکتورها، منجر به یک پیام خطا می شود.
- حین خواندن از دیسک های Fault-tolerant به محض شناسایی بدسکتور، داده ی این بدسکتور از محل ثانویه ذخیره اطلاعات بازیابی می شود و در یک سکتور سالم دیسک نوشته می شود. سکتور معیوب، به سکتور سالم نگاشت می شود و عملیات خواندن و نوشتن (یا هر عمل دیگری بر روی آن سکتور) از سکتور معیوب به سکتور سالم هدایت می شود.
در سیستم فایل FAT32 قابلیت مضاعف سازی اطلاعات موجود نیست و فقط از جدول تخصیص فایل ها دو کپی نگهداری می شود. همچنین در برخورد با یک بدسکتور، تنها یک خطا صادر می کند و آن را به صورت خودکار علامت نمی زند که دیگر استفاده نشود. همینطور در صورت خرابی یکی از کپی های جدول تخصیص فایل ها یا بروز بدسکتور، از رفع آن بصورت خودکار عاجز است و باید از برنامه های جانبی نظیر Scandisk یا Checkdisk (دستور chkdsk.exe) استفاده کرد که در صورت بزرگ بودن درایو، کار این برنامه ها زمان زیادی می برد.
به همین دلیل است که وقتی کامپیوتر ناخواسته خاموش می شود، ویندوز پیش از آغاز به کار، درایوهایی که در حال استفاده بودند را Scandisk می کند ولی این کار برای درایوهای NTFS لازم نیست چون اگر مشکلی پیش آید، معلوم است که در کجا بوده و خود سیستم فایل، خود را ترمیم می کند.
هر چند ترفند نگاشت کلاسترهای معیوب، نگرانی در موردِ از بین رفتنِ اطلاعات را تا حدی کاهش می دهد ولی جای تهیه نسخه پشتیبان از اطلاعات را نمی گیرد. بُروز چنین اشکالاتی را در دیسک باید زیر نظر گرفت و در صورت گسترش خرابی، دیسک را جایگزین کرد.
نیز مراجعه کنید به بخش
[1] فضای دیسک از لحاظ فیزیکی به بخش هایی به نام sector تقسیم شده است که کوچکترین واحد ذخیره داده بر روی دیسک است. سکتورها هم به نوبه خود در واحدهای بزرگتری به نام cluster قرار می گیرند که کوچکترین واحد ذخیره داده در سیستم فایل است. وقتی دیسک آسیب فیزیکی می بیند، تعدادی از سکتورها غیر قابل استفاده و خراب می شوند که Bad Sector نامیده می شوند.